Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

 Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.

Το στούντιο του Ηλία Παπαηλιάκη είναι στον Κολωνό και εκεί περνά τις περισσότερες ώρες της μέρας του. Είναι ο τόπος όπου τα έργα του γεννιούνται. Εκεί τον συναντάμε, ανάμεσα σε καμβάδες, χρώματα, σχέδια και ίχνη της καθημερινής δημιουργικής διαδικασίας. Αποκαλύπτεται ένας τρόπος σκέψης που υπερβαίνει το τελικό αποτέλεσμα. Το εργαστήριο είναι ο τόπος όπου κάθε έργο διατηρεί τη μνήμη της διαδρομής του. Αυτή η επίσκεψη μάς φέρνει κοντά όχι μόνο στα έργα του αλλά και στον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο, και μοιράζεται μαζί μας αυτή την εμπειρία.

Κάθε ίχνος μέσα στον χώρο, προπλάσματα και σχέδια, έργα από το ξεκίνημά του, φωτογραφίες και σημειώσεις αποκαλύπτουν τη συνεχή συνομιλία του με τη ζωγραφική. Ο Παπαηλιάκης, μέσα από μια εξέλιξη και μια διαδρομή γεμάτη παρατηρήσεις, μνήμη και προσωπική αναζήτηση, επιστρέφει σε μια απλότητα που δεν δημιουργεί μόνο σχήματα και φόρμες αλλά και έννοιες. Aκούγοντάς τον κάποιος να μιλά, ανακαλύπτει τι υπάρχει πίσω από κάθε εικόνα. 

Σε αυτήν τη συνάντηση μοιραζόμαστε κυρίως την αίσθηση του χώρου, τη γενναιοδωρία με την οποία άνοιξε το εργαστήριό του και τη σπάνια ευκαιρία να παρακολουθήσει κανείς τη ζωγραφική τη στιγμή που ακόμη διαμορφώνεται· έτσι έχουμε την ευκαιρία να προσεγγίσουμε τη ζωγραφική ως τελικό αντικείμενο θέασης και ως μια ζωντανή, διαρκώς εξελισσόμενη πράξη.

Από τα πρώτα έργα του, που φανερώνουν τις επιρροές των μεγάλων δασκάλων της ζωγραφικής και της ποίησης, μέχρι τα έργα μεγάλων διαστάσεων που βασίζονται σε λιτές παλέτες, ο Παπαηλιάκης κατασκευάζει, με αξιοθαύμαστη οικονομία, εικόνες και σκηνές που δεν χρειάζονται περισσότερες από δέκα γραμμές για να αφηγηθούν μια ιστορία.

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1970. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1990-1996), με δασκάλα τη Ρένα Παπασπύρου. Το 1998 πήρε το 1ο Βραβείο του Ιδρύματος Γιάννη και Ζωής Σπυροπούλου. Το 2001 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 49η Μπιενάλε της Βενετίας. Το 2001 το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του από την περίοδο 1998-2001. Το 2009, το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού (παράρτημα Βερολίνου) οργάνωσε αναδρομική έκθεση με έργα του, που ανήκουν σε γερμανικές συλλογές, από την περίοδο 2005-2009. Το 2013 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο ΔΕΣΤΕ. Το 2017 συμμετείχε στη documenta 14 (Κάσελ και Αθήνα). Το 2018 συμμετείχε στην 6η Μπιενάλε της Αθήνας, με τίτλο ANTI.

Το μεγάλο δημόσιο έργο του, η τοιχογραφία «Το Φιλί», βρίσκεται στην πλατεία Αυδή. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε περισσότερες από 25 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δίδαξε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών ως εντεταλμένος διδάσκων από το 2009 έως το 2019.

ΠΗΓΗ