Λάθος η μέτρηση χοληστερόλης – Αλλαγή στην εξέταση

Εδώ και έξι δεκαετίες, η μέτρηση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα αποτελεί τη βασική μέθοδο εντοπισμού ατόμων υψηλού κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Ωστόσο, επιστήμονες από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Chalmers στη Σουηδία και το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες αμφισβητούν αυτή τη θεμελιώδη παραδοχή. Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο European Heart Journal, υποστηρίζουν ότι ένας συνδυασμός δύο λιποπρωτεϊνικών δεικτών -που μπορούν να μετρηθούν με μια απλή εξέταση αίματος -παρέχει ακριβέστερη εκτίμηση του ατομικού κινδύνου εμφάνισης καρδιακής νόσου, σώζοντας ενδεχομένως ζωές.

 Η μεταφορά της χοληστερόλης στο αίμα γίνεται μέσω λιποπρωτεϊνών, οι οποίες διακρίνονται σε 4 βασικές κατηγορίες. Οι τρεις εξ αυτών φέρουν την απολιποπρωτεΐνη Β (apoB) στην επιφάνειά τους και, όταν βρίσκονται σε αυξημένα επίπεδα, μπορούν να συμβάλουν στην εναπόθεση χοληστερόλης στα αγγεία -γι’ αυτό και χαρακτηρίζονται φορείς της «κακής χοληστερόλης». Αντίθετα, η τέταρτη κατηγορία λιποπρωτεϊνών συμμετέχει στην απομάκρυνση της περίσσειας χοληστερόλης, συμβάλλοντας στην προστασία από καρδιαγγειακές παθήσεις -και συχνά αναφέρεται ως «καλή χοληστερόλη». Η αξιολόγηση του κινδύνου καρδιακής νόσου βασίζεται συνήθως στη μέτρηση των επιπέδων «κακής χοληστερόλης» μέσω αιματολογικών εξετάσεων. Ωστόσο, δεδομένου ότι η χοληστερόλη δεν μπορεί να κυκλοφορήσει ή να προκαλέσει βλάβες χωρίς τους λιποπρωτεϊνικούς φορείς της, οι ερευνητές στρέφονται όλο και περισσότερο στη μέτρηση αυτών των φορέων ως πιο αξιόπιστων δεικτών.